Berichten

Berichten van derden

Hier vindt u berichten van diverse auteurs

23
mrt
Genesis 26 - Isaäk bij de Filistijnen

Genesis 26

De geschiedenis herhaalt zich

Er kwam weer een hongersnood. Blijkbaar overwoog Isaäk om ook naar Egypte te vluchten, maar de Here verscheen hem en zei dat hij in Gerar moest blijven, dus Isaäk bleef in Gerar.

En ook is er weer gedoe over een (mooie) vrouw en ook Isaäk valt in de fout door te zeggen dat zijn vrouw zijn zuster zou zijn. We kunnen hier in ieder geval al zien dat het niet leren van de geschiedenis niet iets van de laatste tijd is, maar dat het de mensheid al vanaf het begin parten speelt. In Gen. 26:7 staat dat hij dezelfde overweging maakt als zijn vader twee keer deed en dat hij uit lijfsbehoud kiest om te liegen over zijn vrouw.

En toch is er een verschil, want de mannen blijven toch met hun vingers van Rebekka af. Dat blijkt uit Gen. 26:8 als Abimelek hem er op betrapt dat hij aan het “minnekozen” is met Rebekka. Minnekozen is een woord wat wij niet meer gebruiken, maar beminnen lijkt me een duidelijke afleiding hier van, waarbij niet gelijk aan seks gedacht moet worden, want hij deed het in het openbaar. Maar blijkbaar deed hij wel iets wat alleen tussen man en vrouw gebruikelijk is (of hoort te zijn is tegenwoordig misschien beter), want Abimelek ziet direct dat het zijn vrouw moet zijn. Er worden tegenwoordige diverse betekenissen aan het woord gegeven, maar het ging hier in ieder geval duidelijk om een handeling die niet plaats hoort te vinden tussen broer en zus.

Abimelek wordt boos op Isaäk, want het had dus zo maar kunnen gebeuren dat een van de mannen met haar naar bed was gegaan en dan zou Isaäk schuld over hen hebben gebracht. Blijkbaar was huwelijkstrouw dus ook bij de Filistijnen een belangrijk iets. De vrouw van een man was niet beschikbaar voor een andere man! (Gen. 26:10). Maar Abimelek gaat een stap verder en neemt Isaäk en Rebekka in bescherming door te zeggen dat iedere man die hen aanraakt gedood zal worden. Daarmee neemt hij de angst bij Isaäk weg, zodat deze weer gewoon zijn leven kan gaan leiden.

De geschiedenis herhaalt zich ook als het om het land gaat

Dat doet hij in Genesis 26:12. Hij zaait het land in en oogst honderdvoudig doordat de Here hem zegent. Zo werd hij gaandeweg rijker en rijker, tot hij heel erg rijk was geworden. Hij werd zo rijk dat de Filistijnen jaloers op hem werden (Gen. 26:14).

Waarom is mij niet duidelijk, maar de Filistijnen hadden alle putten die zijn vader Abraham had geslagen weer dicht gegooid. Het land was dus onvruchtbaar geworden. Abimelek wil dat Isaäk vertrekt uit de stad omdat hij veel machtiger was geworden dan de Filistijnen. Isaäk gaat in het dal van Gerar wonen en graaft alle putten van zijn vader weer open en gaf ze ook hun oude namen weer terug. Ook graaft hij nog een aantal nieuwe putten en daar ontstaat twist over, want de Filistijnen willen die putten hebben. Bij één van de putten staat de bijzondere opmerking dat het een put met levend water was, en toen ontstond de twist met de Filistijnen. Daarom noemt Isaäk die punt Esek, twist.

Ook over een andere put ontstaat strijd en die noemt Isaäk Sitna, “strijd” of “worsteling”.

Hier zien we feitelijk precies hetzelfde als wat er nu in Israël gebeurt. De Filistijnen hebben de putten van Abraham dicht gegooid, waardoor het land onvruchtbaar werd. Isaäk wordt gedwongen om daar te gaan leven, gaat aan de slag en maakt de grond weer vruchtbaar en dan willen de Filistijnen het opeens weer terug hebben.

Israël was in 1900 grotendeels woestijn en moeras. In 1901 begon een groep vooruitstrevende Joden met het opkopen van grond in de toenmalige regio Palestina. Let wel, dat was geen land, maar een streek. Zij begonnen met het planten van bomen en het bewerken van het land. Vervolgens werd het land Israël door de Volkerenbond (de voorloper van de VN) aan het Joodse volk terug gegeven en werd de staat Israël opgericht. Maar nog steeds betaalden Joden hoge prijzen voor de grond (en dat gaat nog door tot de dag van vandaag!). Zij gingen aan de slag, werden door de Here gezegend en maakten het land vruchtbaar. En nu willen de Arabieren het terug en is er strijd tussen Israël en zogenaamde Palestijnen (een om politieke redenen verzonnen bevolkingsgroep, want feitelijk zijn  het Arabieren).

Nieuw en toch weer oud…

Wat nog niet gebeurt is in het Midden-Oosten conflict is dat Isaäk in Gen. 26:22 uiteindelijk een put slaat waar geen twist over ontstaat. Voorlopig willen de Palestijnen dat Israël volledig van de kaart verdwijnt en hebben alle Palestijnse organisaties dit, en velen daarbij ook de uitroeiing van het Joodse volk, in hun handvesten staan.

Isaäk gaat naar Berseba. Zijn vader Abraham ging daar in Gen. 21:33 al wonen, dus feitelijk keert hij naar huis terug. Zien we in deze eerste hoofdstukken van Genesis niet hoe mensen rondzwerven over de aarde, maar uiteindelijk toch vaak weer naar hun oorsprong terug keren? Ik hoor het ook wel van mensen om me heen, maar tegelijkertijd zie ik ook veel mensen die juist nooit terugkeren naar hun “roots” en de rest van hun leven blijven wonen waar ze door keuzes of omstandigheden terecht zijn gekomen.

Maar… de Here verschijnt hem in de nacht en Isaäk bouwt een altaar voor de Here in Berseba, spande daar zijn tent en liet zijn knechten ook daar een put graven.

Vervolgens zien we weer iets wat wel heel actueel is. Abimelek komt naar Isaäk, terwijl hij hem haat en heeft weggestuurd (Gen. 26:27). In tegenstelling tot wat de Palestijnen nu doen, erkent Abimelek dat de Here met Isaäk is (gen. 26:28) en willen ze een verdrag met Isaäk sluiten.

Helemaal eerlijk is Abimelek niet, want in Gen. 26:29 claimt hij dat zij hem enkel goed gedaan zouden hebben, maar hij heeft Isaäk weggestuurd en zijn herders hebben ruzie gezocht over de putten. Maar Isaäk gaat daar maar niet op in (zwijgen is soms de verstandigste keuze) en richt een maaltijd aan.

Profetisch?

Ook in de toekomst zal Israël een vredesverdrag sluiten, waarschijnlijk een verdrag van 7 jaar. Er zijn wel opmerkelijke uitspraken geweest in tijden van spanning. Zo vroeg een journalist aan een Palestijnse terrorist waarom hun rakketten zo vreselijk inaccuraat waren en of zij zo slecht mikten. Het antwoord was “Onze raketten zijn wel goed, maar hun God verandert de richting van onze raketten in de lucht. Hij verklaarde dat hij zelf had gezien dat een door hem afgeschoten raket opeens een andere kant op ging en in onbebouwd gebied terecht kwam zonder schade aan te richten.

Als nuchtere christen denk ik dan dat als je zo’n duidelijk bewijs ziet dat je tegen een machtiger God vecht dan de jouwe, dat je je toch ter plekke meteen zou bekeren? Dat je gelijk de grens over rent om die God van Israël te leren kennen en dat je je hopeloze strijd tegen zo’n machtig God gelijk op zou geven.

Maar Isaäk stemt blijkbaar in. Dan volgt iets aparts. Isaäk richt eerst een maaltijd aan. Ze aten en dronken (en sliepen?) en pas de volgende morgen zweren ze elkaar de eed. Isaäk deed hen vervolgens uitgeleidde en ze gingen in vrede van hem heen. Abimelek had een vergelijkbaar verbond eerder met zijn vader Abraham al gesloten in Genesis 21. Alleen bleef Abraham toen wel bij Abimelek wonen.

Weer een put!

Water is natuurlijk een kostbaar goed in het Midden-Oosten en we lezen in Gen. 26:32 weer dat de knechten van Isaäk een put hebben geslagen en water hebben gevonden. Isaäk noemt deze put Seba, wat “een eed” betekent. Waarschijnlijk ter herinnering aan de eed die hij kort daarvoor met Abimelek had gezworen. De naam van de stad die daar gevestigd is, is dus Berseba, wat “put van de zevenvoudige eed” betekent.

Kinderen als kwelling

Esau, de behaarde, nam Jehudit (“Jodin” of “geprezen”) tot vrouw. Zij was de dochter van de Hethiet Beeri (“mijn put”) en Basemat (“specerij”), dochter van de Hethiet Elon (“terebint” of “machtig”). Dit waren twee vrouwen uit het Kanaänitische geslacht en daarom een verbittering voor zijn ouders. Zijn opa, Abraham, had zich juist zoveel moeite getroost om een vrouw voor Isaäk te vinden uit zijn eigen maagschap (Gen. 24:4). Esau gaat volledig zijn eigen gang en neemt wel twee vrouwen uit Kanaän tot vrouw.

Hier zien we ook dat de geestelijke vermenging met andere volken dus al niet goed wordt gekeurd. Waarom zou het anders een kwelling zijn Isaäk en Rebekka? Dit geestelijke onderscheidt zien we tegenwoordig onder christenen ook steeds verder vervagen en we halen massaal, onder leiding van christelijke politici, geestelijke vijanden ons land binnen. Niet alleen hier, maar bijvoorbeeld ook in Handelingen 17:26 wordt daar duidelijk over geschreven. Onlangs had ik een kort debat online met een “christelijke spreker”, die het standpunt heeft dat de grenzen wagenwijd open zouden moeten en dat we iedereen maar binnen moeten laten, want de Bijbel zegt dat wij ‘lief’ moeten zijn voor de vreemdeling, en het zou onmogelijk zijn om aan de grens te selecteren wie “goed” en wie “slecht” is.

Naar mijn mening is dat een onbijbels standpunt, mede op basis van bovengenoemde teksten, maar ik heb er al eerder over geschreven. Abraham misdroeg zich in Egypte en werd met zijn hele hebben en houden de grens over gezet. Ook hier bij Isaäk zien we weer dat de Filistijnen een andere moraal in de omgang met vrouwen hebben dan hij zelf gewend is. Bij zijn eigen volk zou natuurlijk lang en breed bekend zijn dat Rebekka zijn vrouw was, en dat respecteerde men. De Filistijnen gingen daar, gezien zowel de angst van zijn vader als van hem, toch wat anders mee om.

Voor vandaag

Tja, kom ik er toch weer op terug dat de vermenging van volken in mijn ogen een onbijbels standpunt is. Ja, we moeten mensen opvangen die vluchten voor oorlog en geweld, maar het is bekend dat het overgrote deel wat nu ons land binnen komt geen echte vluchtelingen, maar vooral “gelukszoekers” zijn. En dat kan ons volle land nu eenmaal niet aan. Ik weet natuurlijk niet wanneer u dit leest, maar ik schrijf dit in 2020. We hebben een tekort van ca. 300.000 woningen, wachtlijsten voor sociale huurwoningen lopen in het hele land de spuigaten uit, er wordt amper gebouwd, en de problemen die “vluchtelingen” veroorzaken nemen hand over hand toe. We lezen dagelijks in de kranten over steekpartijen, geweld, agressie, ziektes, noem maar op. Het aantal Nederlanders in de bijstand is historisch laag, maar toch is de bijstand gegroeid. De “vluchtelingen” doen een bovengemiddelde aanspraak op zorg.

En ja, het is Bijbels om te zorgen voor echte vluchtelingen en daar sta ik ook 100% achter. Maar we moeten op de een of andere manier de gelukszoekers er uit pikken en deze niet toelaten. En wat we in de Bijbel ook steeds zien: Als de situatie in hun eigen land ten goede veranderd en het weer veilig is om terug te gaan, moeten ze ook gewoon terug gaan om hun eigen land weer op te bouwen.

14
feb
Abraham dood

Genesis 25 – Abrahams dood

Abrahams dood is de kop boven het hoofdstuk, maar Genesis 25 is door de Bijbelvertalers van het NBG opgedeeld in drie delen:

  1. Abrahams dood (Gen.25:1-11)
  2. De zonen van Ismaël (Gen. 25:12-18)
  3. Esau en Jakob (Gen. 25:19-34)

Een spannend hoofdstuk dus waarin van alles staat te gebeuren!

(meer…)

10
feb
Rebekka

Genesis 24

De geschiedenis hoe Isaak en Rebekka bij elkaar kwamen. Hoe zij elkaar door Gods leiding leerden kennen op een manier die we tegenwoordig belachelijk zouden vinden.

Abraham was “oud en hoogbejaard” en God heeft hem in alles gezegend (Gen. 24:1), alleen heeft zijn zoon nog geen vrouw. In de cultuur van die tijd was dat natuurlijk nogal een dingetje, maar er speelt nog iets anders. Abraham verbleef wel als vreemdeling in het zuiderland, maar hij was dus duidelijk niet geïntegreerd. Net zoals tegenwoordig in ons land, was integratie geen succes.

(meer…)

02
feb
Sara overleden

Genesis 23

Een triest hoofdstuk. Sara is op 127 jarige leeftijd overleden. Inmiddels wonen hij en zijn gezin weer in Hebron. Hij gaat de tent in om “over Sara te weeklagen en haar te bewenen.”

In Deuteronomium 34:8 staat dat de dagen van de rouw 30 dagen duurden. Sommige Bijbeluitleggers verwijzen er ook in dit verband naar, maar het is natuurlijk niet helemaal zeker dat Abraham ook 30 dagen naast het lijk van zijn vrouw lag. Gezien het klimaat in Israël lijkt mij dat niet aannemelijk.

Wel staat er dat hij zijn emoties de vrije loop liet (Gen. 23:2). Uit ervaring kan ik zeggen dat de eerste emoties vaak wel meevallen en je moet al snel van alles regelen voor de begrafenis. Tussen bent al vrij snel weer rationeel, staat op en gaat aan de slag om de uitvaart te regelen. De echte rouwverwerking komt pas in de maanden en jaren er na.

(meer…)

31
jan
Abraham beproefd

Genesis 22

Abraham beproefd. Een lastig hoofdstuk. Niet zozeer theologisch, maar veel vaders hebben toch opeens het gevoel dat ze in de schoenen van Abraham staan, wat een beproeving. Het is ook een hoofdstuk wat veel ongelovigen aangrijpen om af te kunnen geven op God. “Hoe kan een liefdevolle God nou van je vragen je eigen zoon te offeren aan Hem? Dat is bizar en wreed!”

(meer…)

13
jan
besnijdenis op de achtste dag

Besnijdenis op de achtste dag

In Genesis 17 wordt de besnijdens op de achtste dag voorgeschreven als verbondsteken. Pas in de jaren 80 van de vorige eeuw ontdekte men waarom

13
jan
De belofte vervuld

Genesis 21

De belofte aan Abraham en Sara wordt vervuld. Maar is gelijk ook weer oorzaak van problemen door de menselijke fouten die Abraham en Sara eerder maakten.

10
jan
cattle

Genesis 20

Toen ik dit hoofdstuk las, sprong spontaan de subtitel in gedachten, een variant op “Abraham doet het weer”, wat we in dit hoofdstuk zullen zien. Helaas van een vreselijk nummer, vooral vanwege de schunnige teksten, maar het is ook een muziekgenre wat mij totaal niet aanspreekt.

Maar we gaan naar Abraham, een veel interessantere persoon. En ook Abraham doet het weer! Nadat Abraham de vernietiging van Sodom en Gomorra had gezien, pakte hij zijn boeltje en vertrok richting het zuiden. Hij vestigde zich tussen Kades en Sur en verbleef als vreemdeling in Gerar (Gen.20:1). Hij trok dus eigenlijk weg uit het land dat God hem in Genesis 13 gegeven had. Blijkbaar was de gebeurtenis van de vernietiging van Sodom en Gomorra en het niet weten dat zijn neef ontkomen was, even teveel voor hem.

En weer heeft Abraham blijkbaar gezegd dat Sara zijn zus was, de de koning van Gerar liet haar weghalen (Gen. 20:2). Eigenlijk best bijzonder als je beseft dat Sara inmiddels toch aardig in de 90 is!

(meer…)

09
jan
verwoesing van sodom

Genesis 19

Genesis 19 – De verwoesting van Sodom en Gomorra. Een hoofdstuk waar ik best tegen op zag. Ook het tweede deel, “De dochters van Lot”, maakte het er al niet beter op. Misschien wordt dit wel het eerste hoofdstuk wat ik opdeel in twee delen, maar we zien gaandeweg wel.

Sodom. We zijn de plaats al eerder tegen gekomen. In Genesis 13 zag Lot hoe mooi vruchtbaar de streek was en koos er voor om daar te gaan wonen. De uiterlijke schijn waar zo velen voor vallen. In Genesis 14 kwamen we al tegen dat Sodom was. Abram wilde geen geschenken aannemen van de koning van Sodom.

In Genesis 18 kwamen we Sodom al weer tegen en Genesis 19 is het vervolg. In Gen. 18:22 vertrokken “de mannen” en gingen naar Sodom, terwijl de Here door Abraham tegen werd gehouden de Hij de verwoesting van Sodom voorzegde

In Gen. 19:1 lezen hoe de mannen, die nu als engelen beschreven worden, bij Sodom aankomen en Lot zien zitten in de poort. Als Lot hen aan ziet komen gaat hij hen tegemoet en buigt voor hen. Er staat expliciet bij “met het aangezicht ter aarde”, dus voorover. We zien door de hele Bijbel heen dat voorover buigen, laten vallen, een teken van eerbied is, en achterover vallen een teken van veroordeling. Denk daar eens aan als u een filmpje ziet waarin mensen achter vallen of worden geworpen!

Verbidden

Dat Lot zich voor hen neerwerpt laat zien dat Lot hen wel als engelen of iets dergelijke herkende. Lot biedt de engelen aan om in zijn huis te overnachten. Het woord wat hier vertaald is met “engelen” betekend iets als “boodschapper, vertegenwoordiger, engel”. De engelen willen eerst op het plein overnachten, maar Lot, die natuurlijk drommels goed weet wat er in de stad gebeurt, dringt aan en ze gaan overstag.

Hun komst is ook niet ongemerkt voorbij gegaan, want ze waren nog niet klaar met eten of er werd al op de deur gebonsd. Dat deze mannen (engelen) blijkbaar iets opriepen bij de inwoners van Sodom mag ook wel duidelijk zijn, want de hele mannelijke bevolking van de stad stond voor de deur. Het huis van Lot was omsingeld. Een dreigende situatie. Deze mannen kwamen duidelijk niet met vriendelijke bedoelingen.

Geestelijke strijd

Nee, ze wilden gedwongen gemeenschap met de mannen hebben, verkrachting. En niet één, nee de hele mannelijke bevolking van de stad. Dit lijkt onvoorstelbaar, maar voor mij maakt dit duidelijk dat er een geestelijke strijd achter zit. Gedwongen seks. Verkrachting. Het is een vorm van oorlogvoering. Overheersing. De engelen riepen iets op wat de mannen van Sodom angst inboezemde en zij wilden die engelen overheersen. En de manier waarop zij dat wilden doen was gedwongen seks. Een voorbeeld van hoe Licht en duisternis elkaar niet verdragen. De duisternis wil het Licht overwinnen.

Verkrachting is veelal een geestelijke strijd. Het is altijd de sterkere die de zwakke overmeesterd. Maar verkracht worden door een hele stad is wel iets van een andere orde. Dan denk ik aan gruwelijke verhalen die we nu af en toe in de krant lezen. De meeste slachtoffers overleven dit niet. Hoe duidelijk kunnen we zien dat de duisternis dood nastreeft? En dan ook nog door middel van iets wat ten diepste de meest innige, liefdevolle band tussen man en vrouw is. Het meest pure, het meest intieme verworden tot machtsmiddel met de dood tot gevolg…

Toeval?

Gisteravond sprak ik met een vriend en zonder dat hij weet dat ik deze serie aan het schrijven ben vertelde hij een verhaal over een kennis die homoseksueel wat geweest. Die kennis vertelde dat hij in die periode de hele dag alleen maar aan seks kon denken. Dat sloot aan bij een gesprek wat ik zelf met een homoseksuele vriend had. Hij heeft me een nacht lang uitgelegd wat er allemaal in die “scene” gebeurt. Om 5 uur ’s nachts vroeg ik hem

<naam>, ik mis heel de nacht al één woord: Liefde. Hoe zit het daar mee?

Zijn trieste reactie:

Er is in deze scene geen liefde. Het draait alleen maar om lust. Liefde speelt geen rol, geen enkele.

Ook deze vriend kan hele dagen lang alleen maar aan seks denken. Hij is er bijna aan onder door gegaan omdat hij hele nachten op diverse chatapps met andere homoseksuelen over de hele wereld aan het chatten was. Hij sliep soms maar 2 uur per nacht en vloog in zijn vele vakanties (hij is leraar) de halve wereld over om één van die homoseksuele kortstondig te “ontmoeten”.

En kort geleden las ik dit artikel en heb het ook vertaald.

Lot’s bizarre reactie

Lot gaat naar buiten en doet de deur achter zich dicht. En dat hij beseft dat deze “mannen” niet zo maar mannen zijn. En hij beseft ook heel goed wat de Sodomieten willen, en hij heeft de mannen in huis genomen om hen te beschermen. Hij adviseert de inwoners van Sodom om hen om geen kwaad te doen, maar de Sodomieten zijn bezeten van wellust en angst. Ze worden woest, want Lot is als vreemdeling in de stad komen wonen, en zal hij hun nu even de wet voorschrijven? (Gen. 19:9) Hier zien we al dat zelfs in een tijd van bedoeïenen een vreemdeling ten diepste toch altijd een vreemdeling blijft.

Lot gaat erg ver, in onze ogen te ver, om de engelen te beschermen en biedt zijn dochters ter vervanging aan. Twee dochters die nog maagd zijn, maar zouden trouwen. Er is in Gen. 19:12 al sprake van schoonzoons, vermoedelijk ook Sodomieten, maar het zouden ook mannen uit Lot’s gevolg kunnen zijn.

Redding van boven

De engelen zien dat de situatie uit de hand loopt en sleuren Lot naar binnen. De zondigheid van de inwoners Sodom en hun onwil om te veranderen, is wel duidelijk. De engelen doen de deur dicht en verblinden de inwoners van Sodom. Misschien wel met blinde haat, vergelijkbaar met die we tegenwoordig zien tegen mensen die Licht willen brengen.

De engelen inventariseren snel wie er nog meer zijn en geven Lot de opdracht om iedereen die tot zijn gezin behoort uit de stad te leiden, want ze gaan de stad verwoesten.

Lot gaat met zijn schoonzoons praten, en waarschuwt hen voor de verwoesting van Sodom, maar ze lachen hem uit. De hoogmoed van de zondige mens! Zien we tegenwoordig niet hetzelfde? Zien we door de hele geschiedenis niet hetzelfde? Hele beschavingen zijn er aan ten onder gegaan! De mens kan zich niet voorstellen dat het “machtige” wat hij gebouwd heeft om zal kunnen vallen… Al heb ik het gevoel, nu dit zo zit te schrijven, dat de situatie nog net niet zo erg is als in Sodom, maar het wordt wel steeds erger, het komt steeds dichterbij.

Hun reactie kan ik me ook wel weer voorstellen. Hun schoonvader bood hun aanstaande vrouwen aan aan een woedende wellustige menigte opgehitste mannen, die blijkbaar zowel mannen als vrouwen gebruikten. Wat een zootje!

Het wordt dag. Hoe men de nacht door heeft gebracht wordt niet duidelijk, maar de engelen dringen er bij Lot op aan dat hij moet gaan. De maat is vol! De stad gaat vandaag verwoest worden. Lot moet maken dat hij weg komt, anders wordt hij als rechtvaardige met de stad vernietigd. Je kunt dus als rechtvaardige omkomen als het oordeel van de Here over je plaats komt!

Lot aarzelt… en doen wij dat vaak ook niet? De zonde is soms eigenlijk best lekker. Als dat niet zo was, waarom vallen er dan zoveel “grote” mannen Gods? Paulus schreef het ook al in zijn brief aan de Romeinen.

Het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik

Ook hij kende die worsteling dus.

Maar de engelen talmen, ze pakken Lot en zetten hem de stad uit. (Gen. 19:16)

Lot pleit weer

De engelen sturen Lot naar de bergen voordat zij de verwoesting van Sodom uitvoeren, maar Lot is van mening dat het onheil hem daar zal achtervolgen (Gen. 19:19) en dat hij daar zal sterven. Waarom wordt echter niet vermeld. Misschien was Lot te moe, te onmachtig om de bergen in te vluchten, dus was hij bang dat hij snel genoeg weg zou komen. We weten het niet.

We weten alleen dat hij pleit om naar Zoar te mogen vluchten, een kleine stad in de buurt waar hij denkt wel bescherming tegen het naderend onheil te vinden. De engelen zijn zijn gezeur misschien wel zat en stemmen er mee in. Als hij maar opschiet! Ze kunnen niets doen zo lang hij daar niet is aangekomen. Dus Lot vlucht naar Zoar (of Soar in andere vertaling).

Volgens sommige uitleggers betekent Zoar (Soar, Tso’ar) “klein”. Volgens Strong’s betekent het “onbeduidend”, “onbelangrijk”. Het was één van de steden van het vijfstedenverbond waar ook Sodom en Gomorra deel van uit maakten.

In Genesis 14 hebben we gezien dat de stad Bela bestuurd werd door Koning Soar…

Vuur en zwavel

Dat God Zijn woord houdt wordt duidelijk door wat er gebeurt op het moment dat Lot bij Soar aankomt. Op het moment dat Lot zijn voet op de drempel zet. De verwoesting Sodom en Gomorra gebeurde snel. De Here liet op dat moment met donderend geraas “zwavel en vuur” op Sodom en Gomorra regenen. Dat moet een indrukwekkend schouwspel geweest zijn!

Zo indrukwekkend dat Lot’s vrouw, die achter hem loopt, en dus nog niet in de bescherming van Soar is aangekomen, toch omkijkt. In Gen 19:17 hadden zij expliciet de opdracht gekregen om niet om te kijken. Zij verandert in een zoutpilaar. Er is een uitleg die dit vergeestelijkt en uitlegt dat je niet meer om moet kijken naar de zonden die je achter je hebt gelaten. Je bent dan als een hond die naar zijn braaksel terugkeert, of een gewassen zeug die naar de modderpoel terug gaat (2 Petr. 2:22).

Archeologisch

Zoutpilaar JordanieBijbelontkennende bronnen vermelden eenvoudigweg dat er geen enkel bewijs is gevonden dat de steden Sodom en Gomorra ooit hebben bestaan. Objectieve bronnen zijn heel wat voorzichtiger. Onder meer wordt er in Scientias over geschreven. Het is opmerkelijk dat in het gebied waar Sodom en Gomorra hebben gelegen veel zout voorkomt en ook wel zoutpilaren bekend zijn. Ook zijn er meerdere bronnen bekend waarin het verdwijnen van complete steden ineens beschreven staan, en niemand twijfelt aan het bestaan en de vernietiging van Pompeii.

In de omgeving wordt gesmolten keramiek gevonden, dus overblijfselen van menselijke afkomst. Gesmolten door de verwoesting van Sodom en Gomorra. De ligging van de steden zelf is misschien nog niet onomstotelijk aangetoond, er zijn wel veel aanwijzingen dat ze in die buurt wel degelijk bestaan hebben. Vaak wordt archeologisch onderzoek in die gebieden ook enorm bemoeilijkt door de huidige geopolitieke situatie ter plaatse. Dus de “smoking gun” mag dan nog ontbreken, er is voldoende indirect bewijs voorhanden.

Gomorra

Hoewel de verwoesting van Sodom en Gomorra is aangekondigd in Gen. 18:20 is het opmerkelijk, dat bijna het hele hoofdstuk over Sodom gaat. In Gen. 19:28 wordt opeens weer gesproken over de vernietiging van Gomorra. Ook Gomorra maakte deel uit van de vijf steden die in Genesis 14 worden genoemd, maar stond onder leiding van een andere koning. De link met Sodom en Gomorra wordt ook niet helemaal duidelijk. We weten alleen dat beide steden rond het meer lagen wat tegenwoordig de Dode Zee genoemd wordt. De steden waren dus nauw met elkaar verbonden. Het is dus aannemelijk dat de zonden die in Sodom voorkwamen zich ook voordeden in Gomorra, maar dat de geschiedenis zich focust op Sodom omdat Lot daar nu eenmaal woonde.

Abraham

Er wordt in dit hele hoofdstuk niet veel over Abraham geschreven, maar toen Abraham ’s ochtends wakker werd ging hij naar de plaats waar hij voor de Here had gepleit om Sodom te bewaren als er nog tien rechtvaardigen in de stad zouden wonen (Genesis 18). Abraham zal triest geweest zijn toen hij zag dat de rook opsteeg van de plaats waar eens Sodom en Gomorra hadden gelegen.

Abraham wist natuurlijk niet dat Lot door de engelen de stad uit was gezet en gered, dus ik kan me levendig voorstellen dat hij daar stond en zich verslagen en verdrietig voelde. Hij was per slot van rekening ook een aantal jaren met Lot opgetrokken en het was zijn neef.

Lot en zijn dochters

Laat ik het er gelijk maar achter aan plakken. Een triest relaas van menselijkheid. De Bijbel is, in tegenstelling tot andere religieuze boeken, zo eerlijk over de menselijkheid van de mens…

Lot was bang dat hij niet naar de bergen kon vluchten, dus de engelen lieten naar een kleine stad vluchten waar hij veilig zou zijn. Maar eenmaal wordt Lot toch bang (Gen. 19:30) en vlucht alsnog naar de bergen en gaat met zijn dochters in een grot wonen!

En ook de dochters ontkomen niet aan hun menselijke twijfels. Getraumatiseerd door alles zij mee hebben gemaakt en het feit dat zij nu als kluizenaars van iedereen verstoten leven, is er geen man meer om hun geslacht voort te zetten, dus ze doen iets waarvan ze heel goed weten dat het fout is, maar een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Ze voeren pa zo dronken dat ze seks met hem kunnen hebben zonder dat hij het merkt, en zij toch de familielijn door kunnen laten gaan. Tegenwoordig lezen we vaak over mannen die zich seksueel misdragen tegenover vrouwen (ook al blijkt uit cijfers dat vrouwen bepaald ook niet onschuldig zijn!!), maar in dit geval waren het dus duidelijk de dochters die over de schreef gingen!

Als klap op de vuurpijl noemt de oudste dochter haar zoon ook nog een Moab, wat “van zijn vader” betekent. Dan zou je toch denken dat Lot zich weleens nadenkend achter zijn oor heeft gekrabd, want hoe kwamen zijn dochters zwanger?

Weer nieuwe volken

Moab werd de stamvader van het volk Moabieten.

Haar zus noemde haar zoon “Ben-ammi”, wat “zoon van mijn volk” betekent. Hij was de voorvader van de Ammonieten.

Het wordt uit het gedeelte niet duidelijk, maar waarom waren de dochters van Lot zo bang dat ze als oude vrijsters zouden sterven? Ze hadden er toch bij hun vader op aan kunnen dringen om terug te keren naar Soar? Of verder kunnen trekken naar een andere stad? Of terug naar Abraham?

Het ligt voor de hand dat Lot alles kwijt was geraakt toen Sodom en Gomorra werden vernietigd, dus het probleem dat de veestapel van hem samen met die van Abraham te groot was, was “opgelost”. Ook waren Abraham en hij niet met ruzie uit elkaar gegaan.

Voor vandaag

Wat kunnen wij hier als christenen in de 21e eeuw mee? Even uitgaande van alleen dit hoofdstuk (in andere Bijbelboeken worden meer zondes van de steden beschreven!). We leven in een tijdperk waarin homoseksualiteit geaccepteerd moet worden. Het is geen keuze. Daarom worden die andere zondes vaak aangevoerd als de echte reden van de vernietiging van Sodom en Gomorra. Dit hoofdstuk laat echter duidelijk zien dat het met name de mannelijke homoseksualiteit was. We kunnen er gewoon niet omheen.Dat is wat de Bijbel leert.

Moeten we homoseksuelen daar als mens dan gelijk maar mee veroordelen en afschrijven? Nee, zeker niet! We moeten wel hun zondige gedrag als zondig durven te blijven benoemen op basis van Gods Woord. De Bijbel leert dit. Net zoals de Bijbel leert dat overspel zondig is. Diefstal, jaloezie, moord, en noem maar op.

Dus voor vandaag kunnen we leren dat een duidelijke Bijbelse visie op zonde belangrijk is.

Daarnaast haal ik er als les uit dat we niet om moeten kijken naar de zonden uit ons verleden. We hebben toch al onze handen vol aan onze zonden van vandaag (Elke dag heeft voldoende aan zijn eigen kwaad! (Mt. 6:34b)). De zonden uit ons verleden zijn bij onze bekering, zoals Corrie ten Boom het omschreef, door God in de zee geworpen en Hij heeft er een bordje “Niet vissen” bij gezet.

Als je door de duivel je aangeklaagd over je verleden, herinner hem dan aan zijn toekomst. We zijn geneigd om te blijven kijken naar de dingen die we fout hebben gedaan. Belijdt ze bij God en ga door! Kijk naar je stralende toekomst, niet naar je duistere verleden! De strijd tussen Licht en duister wordt in dit hoofdstuk duidelijk door de strijd die de mannen van Sodom aangaan om het Licht wat kwam te vernietigen!

Voorbeeld

Volgens 2 Petrus 2:6 zijn deze steden tot voorbeeld voor de goddelozen gesteld. We kunnen als rechtvaardigen leven in een zondige wereld en de Here is bij machte ons uit deze wereld te redden voor het oordeel komt… We lijden onder de goddeloosheid die we zien. Als je de grondteksten naar bestudeerd, dan neigt een en ander toch wel sterk naar seksuele zonde, al wordt de zondige mens meer in zijn algemeenheid beschreven en komen ook andere overdaden aan bod. Maar dat zullen we ongetwijfeld gaan zien als die teksten aan de beurt zijn…

04
jan
Mannen onder boom

Genesis 18

Wat een heftige gebeurtenis moet dat geweest zijn! Abraham zit op het heetst van de dag (Gen. 18:1) siësta te houden in de ingang van zijn tent. En toen hij opkeek zag hij drie mannen (Gen. 18:2). Je ziet de filmbeelden al voor je. De brandende zon, het stof van de woestijn, een briesje wat wat stof doet opwaaien, misschien nog een tumbleweed die voorbij komt rollen, Abraham die zit te dutten in de schaduw van zijn tent en dan komen er drie mannen aanlopen die op een afstandje blijven staan en wachten tot Abraham opkijkt. God op de koffie!

(meer…)