Berichten

Berichten van derden

Hier vindt u berichten van diverse auteurs

05
apr
Genesis 27

Genesis 27

Jakob steelt weer een zegen. Het gezegde “Eens een dief, altijd een dief” lijkt wel van toepassing, maar Jakob krijgt bij het stelen van deze zegen hulp uit onverwachte hoek!

Izak is oud en zijn ogen laten hem in de steek. Hij weet dat hij niet lang meer heeft, en roept Esau bij zich. Hij wil nog één keer genieten van de heerlijke wildbraad die zijn zoon maakt. En omdat het de oudste zoon is, wil hij hem de “vaderlijke zegen” geven voor hij sterft.

Esau trekt het veld in en gaat op jacht, maar…

Rebekka heeft het gesprek gehoord, en wil dat haar lieveling, Jakob, de zegen krijgt, dus zij verzint een list. Jakob sputtert eerst nog even tegen, maar laat zich uiteindelijk overhalen door zijn moeder en haalt twee geitebokjes (Gen. 27:9, 14) en zijn moeder bereidt de lievelingsmaaltijd van haar man en net zoals Eva Adam verleidde tot zonde, verleidt nu Rebekka haar zoon tot zonde en Jakob steelt weer een zegen die hem eigenlijk niet toekomt.

Omdat Esau een behaarde kerel is, en Jakob een … nerd, mietje, wat verwijfd misschien, zonder haar en zonder eelt op zijn knuisten, maakt Rebekka een soort huid voor Jakob om zijn vader te misleiden. En het werkt! Izaak trapt er in en zegent Jakob. Rebekka gaat zelfs zover dat zij een eventuele vloek op zich wil nemen.

Waarom? Waarom?

Er zijn diverse redenen als we dit hoofdstuk lezen, en uit al die redenen kunnen we lessen trekken.

  1. Jakob is het lievelingetje van Rebekka.
    Het is als ouder dus niet goed om lievelingetjes te hebben. God heeft dat niet, en ook als ouders hoor je alle kinderen op dezelfde manier te behandelen!
  2. Esau is het lievelingetje van Izaak
    Mannen hebben meer respect voor mannen. Voor uiterlijke kracht. Blijkbaar was dat toen dus ook al zo. En daar is ook niets mee, want zonder die echte kerels was de wereld nooit ergens gekomen.
  3. Esau trok zijn eigen plan
    Tegen de wil van zijn ouders in nam hij zich twee Kanaänitische vrouwen. In Gen. 26:35 staat dat dit een geestelijke kwelling voor zijn beide ouders was.
    Blijkbaar is Isaak toch meer in staat daar overheen te stappen dan Rebekka, en dat blijkt ook wel uit vers 46.

Anderzijds is het ook wel logisch. Deze vaderlijke zegen komt erg overeen met het eerstgeboorterecht, en dat had Esau al verspeeld door de eerdere list van zijn broer. Dus wat zou er gebeurd zijn als Esau niet het eerstgeboorterecht had verkregen, maar wel de vaderlijke zegen?

De zegen

Wat houdt de zegen nu eigenlijk in?

Toen antwoordde Isaak en zeide tot Esau: Zie, ik heb hem tot een heerser over u gesteld, en al zijn broederen heb ik hem tot knechten gegeven, en van koren en most heb ik hem voorzien
Gen. 27:37

In feite is dit het eerstgeboorterecht, want de oudste zoon kreeg een dubbele portie van de erfenis, maar ook de leiding over de familie en werd aangesteld tot een soort van stamrechter. Min of meer dus wat ook hierboven staat.

Maar voor Esau ligt een zwaar leven voor hem.

Zie, ver van de vette streken der aarde zal uw woonplaats zijn, en zonder dauw des hemels van boven. Maar van uw zwaard zult gij leven en uw broeder zult gij dienen. En het zal geschieden, wanneer gij u krachtig inspant, dat gij zijn juk van uw hals zult afrukken.
Gen. 27:39, 40

Maar dus wel de belofte dat hij zich uiteindelijk zal ontworstelen aan het juk van zijn broer.

De gevolgen

De gevolgen zijn nogal desastreus voor de familie. Esau gaat zijn broer haten, en Jakob moet vluchten voor de woede van zijn broer. Dit kan natuurlijk nooit Gods bedoeling zijn geweest, maar Hij beweegt toch mee in de domme dingen die mensen doen. God is een God van relatie, niet van scheiding, dus overal waar scheiding ontstaat is een andere macht aan het werk. Vaak is dat gewoon ons vlees.

Rebekka waarschuwt Jakob en stuurt hem naar haar broer Laban, waar Jakob een koekje van eigen deeg zal krijgen. Maar daar zou hij voorlopig veilig moeten zijn voor de woede van zijn broer.

Voor vandaag

Jakob steelt weer een zegen, maar wat lag er aan ten grondslag? Woorden hebben kracht. Dat weten we allemaal. Soms kunnen mensen onbedoeld iets uitspreken wat je je hele leven bijblijft en wat dus ook je hele leven lang invloed houdt. Dat kunnen zowel zegeningen als vervloekingen zijn, maar we moeten dus zorgvuldig met onze woorden om gaan, zeker als het onze kinderen betreft. Dat betekent echter niet dat we ze niet de waarheid mogen zeggen en we hebben ook de plicht om hen te onderwijzen in wat goed en wat kwaad is. Daar hoort straf van tijd tot tijd ook bij, we leven nu eenmaal in een gevallen wereld.

En zelfs een gestolen zegen is een zegen, hoe krom dat voor ons misschien ook lijkt. Laten we echter niet vergeten dat Esau in eerste instantie zelf afstand deed van zijn eerstgeboorterecht (Genesis 25). Onbezonnen? Waarschijnlijk wel. Zonder gevolgen? Zeker niet!

“Bezint eer ge begint”, dus denk na, zelfs als je honger hebt. Zeg niet zomaar iets toe waar je later spijt van zult krijgen. Dat bord linzensoep had hij zonder afstand te doen van zijn eerstgeboorterecht vast ook wel gekregen van zijn broer.

Maar laten we niet vergeten dat Jakob “bedrieger” betekent. Wat een bijzondere naam als grondlegger van Israël… maar hij was er dan ook nog niet, hij moest nog een hele worsteling met God doorstaan voordat hij klaar was om die naam te dragen, en in de tussentijd leerde ook hij nog een paar pittige lessen…

 

 

04
apr

Wat schreef Jezus in het zand?

In Joh. 8:6 staat dat Jezus in het zand schreef. Maar schreef Hij?

Een mogelijke aanwijzing vinden we in Jeremia 17:13:

hope Israels, HERE, allen die U verlaten, zullen beschaamd worden; wie afwijken, zullen in de aarde geschreven worden, omdat zij de bron van levend water, de HERE, verlieten.

Jezus stond op de laatste dag van het grote feest op en zei dat Hij het levende water was. Hij werd afgewezen en waarschijnlijk uit de Tempel gezet. Een dag later was Hij er weer en werd geconfronteerd met de overspelige vrouw. Zou Hij toen in het zand geschreven hebben zoals dit in Jer. 17:13 beschreven is?

Dat moet een schokkende ervaring geweest zijn voor de mannen die daar stonden en zagen hoe hun namen stuk voor stuk in het zand geschreven werden.

De Bijbel

Eigenlijk loopt deze geschiedenis van Johannes 7:37 – Johannes 8:9

En op de laatste, de grote dag van het feest, stond Jezus en riep, zeggende: Indien iemand dorst heeft, hij kome tot Mij en drinke! Wie in Mij gelooft, gelijk de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. Dit zeide Hij van de Geest, welke zij, die tot geloof in Hem kwamen, ontvangen zouden; want de Geest was er nog niet, omdat Jezus nog niet verheerlijkt was. Sommigen dan uit de schare, die naar deze woorden geluisterd hadden, spraken: Deze is waarlijk de profeet. Anderen zeiden: Deze is de Christus; weer anderen zeiden: De Christus komt toch niet uit Galilea? Zegt de Schrift niet, dat de Christus komt uit het geslacht van David en van het dorp Betlehem, waar David was? Er ontstond dan verdeeldheid bij de schare om Hem; en sommigen van hen wilden Hem grijpen, maar niemand sloeg de handen aan Hem. De dienaars dan gingen naar de overpriesters en Farizeeën en die zeiden tot hen: Waarom hebt gij Hem niet medegebracht? De dienaars nu antwoordden hun: Nooit heeft een mens zo gesproken, als deze mens spreekt! De Farizeeën dan antwoordden hun: Zijt gij soms ook verleid? Heeft soms een van de oversten in Hem geloofd, of van de Farizeeën? Maar die schare, die de wet niet kent, vervloekt zijn zij! Nikodemus, die vroeger tot Hem was gekomen, een van hen, zeide tot hen: “Veroordeelt onze wet dan een mens, tenzij men zich eerst van hem op de hoogte gesteld heeft en kennis genomen van wat hij doet?” Zij antwoordden en zeiden tot hem: “Zijt gij soms ook uit Galilea? Ga maar na en zie, dat uit Galilea geen profeet opstaat.” En zij begaven zich een ieder naar zijn huis, maar Jezus begaf Zich naar de Olijfberg. En des morgens vroeg was Hij weder aanwezig in de tempel, en al het volk kwam tot Hem en Hij zette Zich neder en leerde hen. En de schriftgeleerden en de Farizeeen brachten een vrouw, op overspel betrapt, en zij stelden haar in het midden en zeiden tot Hem: “Meester, deze vrouw is op heterdaad betrapt bij het plegen van overspel; en in de wet heeft Mozes ons bevolen zulken te stenigen; Gij dan, wat zegt Gij? En dit zeiden zij om Hem in verzoeking te brengen, opdat zij iets hadden om Hem aan te klagen. Maar Jezus bukte neder en schreef met de vinger op de grond. Doch toen zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op en zeide tot hen: Wie van u zonder zonde is, werpe het eerst een steen naar haar. En weer bukte Hij neder en schreef op de grond. Maar toen zij dit hoorden, gingen zij een voor een weg, te beginnen bij de oudsten, en zij lieten Jezus alleen en de vrouw in het midden.

Veel lessen

Een opmerkelijke geschiedenis. Ondanks dat Jezus mogelijk uit de Tempel was gezet, was Hij er een dag later weer, en gaf onderwijs. Ze noemen Hem zelfs “Meester”, al kan dat natuurlijk ook sarcastisch bedoeld geweest zijn. Ook is er onenigheid of Hij nou wel of niet de Christus is. Ze weten of beseffen blijkbaar niet dat Hij in Betlehem geboren is, zoals de profetieën voorspeld hadden, maar denken dat hij uit Nazaret, Galilea, komt.

De dienaars van de Farizeeën beseffen wel dat Hij bijzonder is, want ze krijgen de opdracht om Hem gevangen te nemen, maar kunnen dat niet, of doen dat niet, omdat Hij met een autoriteit sprak waar geen andere leraar mee sprak. Nog een opmerkelijke opmerking komt van Nikodemus, de Farizeeër die eerder bij Jezus was gekomen en uitleg over de wedergeboorte kreeg.

Hij neemt het voor Jezus op, maar laat eigenlijk zien dat de Farizeeën geen moeite hadden gedaan om uit te zoeken wie zij nu eigenlijk tegenover zich hadden. Joh. 7:51 laat toch duidelijk zien dat zij geen diepgaand onderzoek hebben gedaan naar Jezus. Hadden ze dat wel gedaan, dan hadden ze ook moeten weten dat Hij in Betlehem geboren is. Hiermee kunnen we een lering trekking dat het gevaarlijk is om te snel conclusies te trekken!

En dan komt het moment dat de Farizeeën Hem zelf op de proef gaan stellen.

Op heterdaad betrapt!

Ze hebben een vrouw gevonden die op heterdaad betrapt is op overspel en willen Jezus testen. Zijn reactie is opmerkelijk, want eigenlijk draait Hij de aanklacht tegen haar, die volgens de wet van Mozes terecht was, want daar gaat Jezus niet tegen in, om en houdt de aanwezige Farizeeën een spiegel voor door in het zand te schrijven. Veel mensen vragen zich dan wat Jezus in het zand schreef. Wat Hij schreef staat er niet, maar zou Jeremia 17:13 een aanwijzing kunnen zijn?

De wet van Mozes schreef steniging voor, maar Jezus heeft al vaker laten weten dat de wet er voor de mens is, en niet de mens voor de wet. Geen enkel mens is zonder zonde, en zonder het vergevende Werk van Jezus aan het Kruis kan geen mens voor God verschijnen! U niet. Ik niet. Niemand. De hypocrisie van de Farizeeën zal ook een rol gespeeld hebben. Jezus leert ergens dat de mensen niet moeten doen zoals de Farizeeën doen.

Zij legden de mensen een zwaar juk op, maar hielden zich er zelf niet aan. Dat kan niet! “Practice what you preach”, en ja, natuurlijk gaan we ook daar allemaal de fout weleens mee in, maar belangrijkste is dan om open en transparant te zijn. Naar God en naar de mensen om je heen. Wees eerlijk, wees oprecht. Als je dat niet bent prikken mensen er echt wel doorheen, en dat is precies wat Jezus hier bij de Farizeeën doet!

Voor ons

Veel mensen vragen zich wat Jezus in het zand schreef. We weten het niet zeker, maar mogelijk geeft Jer. 17:13 een aanwijzing. Maar wat is de les voor ons? Sowieso dat Jezus alles weet. Hij wist wat voor vlees Hij in de kuip had toen de Farizeeën met deze vrouw aan kwamen sjouwen. Hun houding zal boekdelen gesproken hebben, en de walging zal wel van hun gezichten af hebben gedropen. Wij kennen de achtergrond niet. Jezus wel. Of de Farizeeën hem kenden is niet duidelijk. En waar is de man in het hele verhaal? Zij heeft het overspel natuurlijk niet alleen gepleegd!

In de Hof van Eden zien we dat God Adam aansprakelijk houdt voor de misleiding waar Eva aan ten prooi viel. Later is er een scheefgroei ontstaan tussen man en vrouw, maar God heeft man en vrouw gelijkwaardig geschapen! De man is in deze dus net zo verantwoordelijk als de vrouw, maar hij komt in het hele verhaal niet voor, en misschien wijst Jezus hen hier wel op dit onrecht!

De wet van Mozes is een verzameling van Goddelijke en menselijke wetten. Jezus verwijst in Zijn leringen ook diverse keren naar teksten die door de mens zijn opgesteld en niet zo zeer door God. De Bijbel spreekt ook steeds duidelijk over de “Wet van Mozes”, en niet over de wet van God. Dat maakt Jezus ook duidelijk. Lees de Bergrede nog maar eens!

Geen mens kon zich aan de Wet houden. Daarom is het Offer van Jezus ook noodzakelijk. Maar in de Bergrede scherpt Jezus de toch al onhoudbare wet nog eens aan. Zonder Zijn genade kunnen we het dus echt wel shaken! Zonder ons erkennen van schuld, zoals de vrouw deed, worden onze namen ook in het zand geschreven. Als wij niet erkennen dat wij Jezus nodig hebben om tot God te kunnen komen, staan onze namen niet in het Boek des Levens. Sta daar eens bij stil. En nee, God eist geen perfectie. Alleen Jezus was perfect, wij zijn “Werk in uitvoering.” De geest wil wel, maar dat vlees staat ons zo vaak en zo makkelijk in de weg…

 

 

23
mrt
Genesis 26 - Isaäk bij de Filistijnen

Genesis 26

De geschiedenis herhaalt zich

Er kwam weer een hongersnood. Blijkbaar overwoog Isaäk om ook naar Egypte te vluchten, maar de Here verscheen hem en zei dat hij in Gerar moest blijven, dus Isaäk bleef in Gerar.

En ook is er weer gedoe over een (mooie) vrouw en ook Isaäk valt in de fout door te zeggen dat zijn vrouw zijn zuster zou zijn. We kunnen hier in ieder geval al zien dat het niet leren van de geschiedenis niet iets van de laatste tijd is, maar dat het de mensheid al vanaf het begin parten speelt. In Gen. 26:7 staat dat hij dezelfde overweging maakt als zijn vader twee keer deed en dat hij uit lijfsbehoud kiest om te liegen over zijn vrouw.

En toch is er een verschil, want de mannen blijven toch met hun vingers van Rebekka af. Dat blijkt uit Gen. 26:8 als Abimelek hem er op betrapt dat hij aan het “minnekozen” is met Rebekka. Minnekozen is een woord wat wij niet meer gebruiken, maar beminnen lijkt me een duidelijke afleiding hier van, waarbij niet gelijk aan seks gedacht moet worden, want hij deed het in het openbaar. Maar blijkbaar deed hij wel iets wat alleen tussen man en vrouw gebruikelijk is (of hoort te zijn is tegenwoordig misschien beter), want Abimelek ziet direct dat het zijn vrouw moet zijn. Er worden tegenwoordige diverse betekenissen aan het woord gegeven, maar het ging hier in ieder geval duidelijk om een handeling die niet plaats hoort te vinden tussen broer en zus.

Abimelek wordt boos op Isaäk, want het had dus zo maar kunnen gebeuren dat een van de mannen met haar naar bed was gegaan en dan zou Isaäk schuld over hen hebben gebracht. Blijkbaar was huwelijkstrouw dus ook bij de Filistijnen een belangrijk iets. De vrouw van een man was niet beschikbaar voor een andere man! (Gen. 26:10). Maar Abimelek gaat een stap verder en neemt Isaäk en Rebekka in bescherming door te zeggen dat iedere man die hen aanraakt gedood zal worden. Daarmee neemt hij de angst bij Isaäk weg, zodat deze weer gewoon zijn leven kan gaan leiden.

De geschiedenis herhaalt zich ook als het om het land gaat

Dat doet hij in Genesis 26:12. Hij zaait het land in en oogst honderdvoudig doordat de Here hem zegent. Zo werd hij gaandeweg rijker en rijker, tot hij heel erg rijk was geworden. Hij werd zo rijk dat de Filistijnen jaloers op hem werden (Gen. 26:14).

Waarom is mij niet duidelijk, maar de Filistijnen hadden alle putten die zijn vader Abraham had geslagen weer dicht gegooid. Het land was dus onvruchtbaar geworden. Abimelek wil dat Isaäk vertrekt uit de stad omdat hij veel machtiger was geworden dan de Filistijnen. Isaäk gaat in het dal van Gerar wonen en graaft alle putten van zijn vader weer open en gaf ze ook hun oude namen weer terug. Ook graaft hij nog een aantal nieuwe putten en daar ontstaat twist over, want de Filistijnen willen die putten hebben. Bij één van de putten staat de bijzondere opmerking dat het een put met levend water was, en toen ontstond de twist met de Filistijnen. Daarom noemt Isaäk die punt Esek, twist.

Ook over een andere put ontstaat strijd en die noemt Isaäk Sitna, “strijd” of “worsteling”.

Hier zien we feitelijk precies hetzelfde als wat er nu in Israël gebeurt. De Filistijnen hebben de putten van Abraham dicht gegooid, waardoor het land onvruchtbaar werd. Isaäk wordt gedwongen om daar te gaan leven, gaat aan de slag en maakt de grond weer vruchtbaar en dan willen de Filistijnen het opeens weer terug hebben.

Israël was in 1900 grotendeels woestijn en moeras. In 1901 begon een groep vooruitstrevende Joden met het opkopen van grond in de toenmalige regio Palestina. Let wel, dat was geen land, maar een streek. Zij begonnen met het planten van bomen en het bewerken van het land. Vervolgens werd het land Israël door de Volkerenbond (de voorloper van de VN) aan het Joodse volk terug gegeven en werd de staat Israël opgericht. Maar nog steeds betaalden Joden hoge prijzen voor de grond (en dat gaat nog door tot de dag van vandaag!). Zij gingen aan de slag, werden door de Here gezegend en maakten het land vruchtbaar. En nu willen de Arabieren het terug en is er strijd tussen Israël en zogenaamde Palestijnen (een om politieke redenen verzonnen bevolkingsgroep, want feitelijk zijn  het Arabieren).

Nieuw en toch weer oud…

Wat nog niet gebeurt is in het Midden-Oosten conflict is dat Isaäk in Gen. 26:22 uiteindelijk een put slaat waar geen twist over ontstaat. Voorlopig willen de Palestijnen dat Israël volledig van de kaart verdwijnt en hebben alle Palestijnse organisaties dit, en velen daarbij ook de uitroeiing van het Joodse volk, in hun handvesten staan.

Isaäk gaat naar Berseba. Zijn vader Abraham ging daar in Gen. 21:33 al wonen, dus feitelijk keert hij naar huis terug. Zien we in deze eerste hoofdstukken van Genesis niet hoe mensen rondzwerven over de aarde, maar uiteindelijk toch vaak weer naar hun oorsprong terug keren? Ik hoor het ook wel van mensen om me heen, maar tegelijkertijd zie ik ook veel mensen die juist nooit terugkeren naar hun “roots” en de rest van hun leven blijven wonen waar ze door keuzes of omstandigheden terecht zijn gekomen.

Maar… de Here verschijnt hem in de nacht en Isaäk bouwt een altaar voor de Here in Berseba, spande daar zijn tent en liet zijn knechten ook daar een put graven.

Vervolgens zien we weer iets wat wel heel actueel is. Abimelek komt naar Isaäk, terwijl hij hem haat en heeft weggestuurd (Gen. 26:27). In tegenstelling tot wat de Palestijnen nu doen, erkent Abimelek dat de Here met Isaäk is (Gen. 26:28) en willen ze een verdrag met Isaäk sluiten.

Helemaal eerlijk is Abimelek niet, want in Gen. 26:29 claimt hij dat zij hem enkel goed gedaan zouden hebben, maar hij heeft Isaäk weggestuurd en zijn herders hebben ruzie gezocht over de putten. Maar Isaäk gaat daar maar niet op in (zwijgen is soms de verstandigste keuze) en richt een maaltijd aan.

Profetisch?

Ook in de toekomst zal Israël een vredesverdrag sluiten, waarschijnlijk een verdrag van 7 jaar. Er zijn wel opmerkelijke uitspraken geweest in tijden van spanning. Zo vroeg een journalist aan een Palestijnse terrorist waarom hun rakketten zo vreselijk inaccuraat waren en of zij zo slecht mikten. Het antwoord was “Onze raketten zijn wel goed, maar hun God verandert de richting van onze raketten in de lucht. Hij verklaarde dat hij zelf had gezien dat een door hem afgeschoten raket opeens een andere kant op ging en in onbebouwd gebied terecht kwam zonder schade aan te richten.

Als nuchtere christen denk ik dan dat als je zo’n duidelijk bewijs ziet dat je tegen een machtiger God vecht dan de jouwe, dat je je toch ter plekke meteen zou bekeren? Dat je gelijk de grens over rent om die God van Israël te leren kennen en dat je je hopeloze strijd tegen zo’n machtig God gelijk op zou geven.

Maar Isaäk stemt blijkbaar in. Dan volgt iets aparts. Isaäk richt eerst een maaltijd aan. Ze aten en dronken (en sliepen?) en pas de volgende morgen zweren ze elkaar de eed. Isaäk deed hen vervolgens uitgeleidde en ze gingen in vrede van hem heen. Abimelek had een vergelijkbaar verbond eerder met zijn vader Abraham al gesloten in Genesis 21. Alleen bleef Abraham toen wel bij Abimelek wonen.

Weer een put!

Water is natuurlijk een kostbaar goed in het Midden-Oosten en we lezen in Gen. 26:32 weer dat de knechten van Isaäk een put hebben geslagen en water hebben gevonden. Isaäk noemt deze put Seba, wat “een eed” betekent. Waarschijnlijk ter herinnering aan de eed die hij kort daarvoor met Abimelek had gezworen. De naam van de stad die daar gevestigd is, is dus Berseba, wat “put van de zevenvoudige eed” betekent.

Kinderen als kwelling

Esau, de behaarde, nam Jehudit (“Jodin” of “geprezen”) tot vrouw. Zij was de dochter van de Hethiet Beeri (“mijn put”) en Basemat (“specerij”), dochter van de Hethiet Elon (“terebint” of “machtig”). Dit waren twee vrouwen uit het Kanaänitische geslacht en daarom een verbittering voor zijn ouders. Zijn opa, Abraham, had zich juist zoveel moeite getroost om een vrouw voor Isaäk te vinden uit zijn eigen maagschap (Gen. 24:4). Esau gaat volledig zijn eigen gang en neemt wel twee vrouwen uit Kanaän tot vrouw.

Hier zien we ook dat de geestelijke vermenging met andere volken dus al niet goed wordt gekeurd. Waarom zou het anders een kwelling zijn Isaäk en Rebekka? Dit geestelijke onderscheidt zien we tegenwoordig onder christenen ook steeds verder vervagen en we halen massaal, onder leiding van christelijke politici, geestelijke vijanden ons land binnen. Niet alleen hier, maar bijvoorbeeld ook in Handelingen 17:26 wordt daar duidelijk over geschreven. Onlangs had ik een kort debat online met een “christelijke spreker”, die het standpunt heeft dat de grenzen wagenwijd open zouden moeten en dat we iedereen maar binnen moeten laten, want de Bijbel zegt dat wij ‘lief’ moeten zijn voor de vreemdeling, en het zou onmogelijk zijn om aan de grens te selecteren wie “goed” en wie “slecht” is.

Naar mijn mening is dat een onbijbels standpunt, mede op basis van bovengenoemde teksten, maar ik heb er al eerder over geschreven. Abraham misdroeg zich in Egypte en werd met zijn hele hebben en houden de grens over gezet. Ook hier bij Isaäk zien we weer dat de Filistijnen een andere moraal in de omgang met vrouwen hebben dan hij zelf gewend is. Bij zijn eigen volk zou natuurlijk lang en breed bekend zijn dat Rebekka zijn vrouw was, en dat respecteerde men. De Filistijnen gingen daar, gezien zowel de angst van zijn vader als van hem, toch wat anders mee om.

Voor vandaag

Tja, kom ik er toch weer op terug dat de vermenging van volken in mijn ogen een onbijbels standpunt is. Ja, we moeten mensen opvangen die vluchten voor oorlog en geweld, maar het is bekend dat het overgrote deel wat nu ons land binnen komt geen echte vluchtelingen, maar vooral “gelukszoekers” zijn. En dat kan ons volle land nu eenmaal niet aan. Ik weet natuurlijk niet wanneer u dit leest, maar ik schrijf dit in 2020. We hebben een tekort van ca. 300.000 woningen, wachtlijsten voor sociale huurwoningen lopen in het hele land de spuigaten uit, er wordt amper gebouwd, en de problemen die “vluchtelingen” veroorzaken nemen hand over hand toe. We lezen dagelijks in de kranten over steekpartijen, geweld, agressie, ziektes, noem maar op. Het aantal Nederlanders in de bijstand is historisch laag, maar toch is de bijstand gegroeid. De “vluchtelingen” doen een bovengemiddelde aanspraak op zorg.

En ja, het is Bijbels om te zorgen voor echte vluchtelingen en daar sta ik ook 100% achter. Maar we moeten op de een of andere manier de gelukszoekers er uit pikken en deze niet toelaten. En wat we in de Bijbel ook steeds zien: Als de situatie in hun eigen land ten goede veranderd en het weer veilig is om terug te gaan, moeten ze ook gewoon terug gaan om hun eigen land weer op te bouwen.

14
feb
Abraham dood

Genesis 25 – Abrahams dood

Abrahams dood is de kop boven het hoofdstuk, maar Genesis 25 is door de Bijbelvertalers van het NBG opgedeeld in drie delen:

  1. Abrahams dood (Gen.25:1-11)
  2. De zonen van Ismaël (Gen. 25:12-18)
  3. Esau en Jakob (Gen. 25:19-34)

Een spannend hoofdstuk dus waarin van alles staat te gebeuren!

(meer…)

10
feb
Rebekka

Genesis 24

De geschiedenis hoe Isaak en Rebekka bij elkaar kwamen. Hoe zij elkaar door Gods leiding leerden kennen op een manier die we tegenwoordig belachelijk zouden vinden.

Abraham was “oud en hoogbejaard” en God heeft hem in alles gezegend (Gen. 24:1), alleen heeft zijn zoon nog geen vrouw. In de cultuur van die tijd was dat natuurlijk nogal een dingetje, maar er speelt nog iets anders. Abraham verbleef wel als vreemdeling in het zuiderland, maar hij was dus duidelijk niet geïntegreerd. Net zoals tegenwoordig in ons land, was integratie geen succes.

(meer…)

02
feb
Sara overleden

Genesis 23

Een triest hoofdstuk. Sara is op 127 jarige leeftijd overleden. Inmiddels wonen hij en zijn gezin weer in Hebron. Hij gaat de tent in om “over Sara te weeklagen en haar te bewenen.”

In Deuteronomium 34:8 staat dat de dagen van de rouw 30 dagen duurden. Sommige Bijbeluitleggers verwijzen er ook in dit verband naar, maar het is natuurlijk niet helemaal zeker dat Abraham ook 30 dagen naast het lijk van zijn vrouw lag. Gezien het klimaat in Israël lijkt mij dat niet aannemelijk.

Wel staat er dat hij zijn emoties de vrije loop liet (Gen. 23:2). Uit ervaring kan ik zeggen dat de eerste emoties vaak wel meevallen en je moet al snel van alles regelen voor de begrafenis. Tussen bent al vrij snel weer rationeel, staat op en gaat aan de slag om de uitvaart te regelen. De echte rouwverwerking komt pas in de maanden en jaren er na.

(meer…)

31
jan
Abraham beproefd

Genesis 22

Abraham beproefd. Een lastig hoofdstuk. Niet zozeer theologisch, maar veel vaders hebben toch opeens het gevoel dat ze in de schoenen van Abraham staan, wat een beproeving. Het is ook een hoofdstuk wat veel ongelovigen aangrijpen om af te kunnen geven op God. “Hoe kan een liefdevolle God nou van je vragen je eigen zoon te offeren aan Hem? Dat is bizar en wreed!”

(meer…)

13
jan
besnijdenis op de achtste dag

Besnijdenis op de achtste dag

In Genesis 17 wordt de besnijdens op de achtste dag voorgeschreven als verbondsteken. Pas in de jaren 80 van de vorige eeuw ontdekte men waarom

13
jan
De belofte vervuld

Genesis 21

De belofte aan Abraham en Sara wordt vervuld. Maar is gelijk ook weer oorzaak van problemen door de menselijke fouten die Abraham en Sara eerder maakten.

10
jan
cattle

Genesis 20

Toen ik dit hoofdstuk las, sprong spontaan de subtitel in gedachten, een variant op “Abraham doet het weer”, wat we in dit hoofdstuk zullen zien. Helaas van een vreselijk nummer, vooral vanwege de schunnige teksten, maar het is ook een muziekgenre wat mij totaal niet aanspreekt.

Maar we gaan naar Abraham, een veel interessantere persoon. En ook Abraham doet het weer! Nadat Abraham de vernietiging van Sodom en Gomorra had gezien, pakte hij zijn boeltje en vertrok richting het zuiden. Hij vestigde zich tussen Kades en Sur en verbleef als vreemdeling in Gerar (Gen.20:1). Hij trok dus eigenlijk weg uit het land dat God hem in Genesis 13 gegeven had. Blijkbaar was de gebeurtenis van de vernietiging van Sodom en Gomorra en het niet weten dat zijn neef ontkomen was, even teveel voor hem.

En weer heeft Abraham blijkbaar gezegd dat Sara zijn zus was, de de koning van Gerar liet haar weghalen (Gen. 20:2). Eigenlijk best bijzonder als je beseft dat Sara inmiddels toch aardig in de 90 is!

(meer…)